Ziemia racławicka w swych wnętrzach kryje ciekawe wykopaliska zamkowe.

Badania archeologiczne zostały wykonane w roku 1980 przez Muzeum

Archeologiczne na zlecenie Ministerstwa Kultury i Sztuki z 1978 i roku

doprowadziły do odsłonięcia fragmentu fosy i muru obwodowego

(kamiennego, tarczowego) otaczającego stojącego niegdyś na

kilkunastometrowym pagórku grodu. Wykopaliska odkryto na głębokości 6

metrów. Badania przeprowadzono do całkowitego odkopania murów do ich

podstawy o powierzchni 280 m tworzące prostokąt o bokach 14 i 20 m.

Natrafiono na mury średniowiecznego zamku rycerskiego, zbudowanego z

kamienia miejscowego pochodzenia, doskonale zachowane, o grubości 4

łokci, na zaprawie wapiennej. Ustalono wówczas, że zamek należał do tzw.

obiektów skarpowych. Mury, wsparte dodatkowymi ostrogami umacniającymi

fundamenty i stabilizującymi ściany warowni, świadczą o jego

XIV-wiecznym pochodzeniu i charakterze obronnym. Wnętrze zamku było

skromne i dlatego też sądzić należy, iż służył on prawdopodobnie tylko

do zabezpieczenia drogi wiodącej tędy w średniowieczu. Przemawia za tym

jego doskonała ze strategicznego punktu widzenia lokalizacja. Naukowcy

ustalili, że w sąsiedztwie zamku stały także drewniane budowle. Gród

ten został prawdopodobnie rozebrany w XVII wieku, a z pozostałych po nim

kamieni budowano w okolicy stajnie i obory.

Podczas wykopalisk, na dnie fosy, w 18-centymetrowej warstwie mułu

znaleziono również militaria: 8 grotów i bełtów strzał do kusz, 3

ostrogi, fragmenty strzemienia i wędzidła, skorupy glinianych naczyń,

kołek do instrumentu strunowego oraz dobrze zachowaną srebrną monetę

denar z czasów króla Władysława Łokietka (można je zobaczyć w Muzeum

Archeologicznym w Krakowie). Dalsze ustalanie faktów utrudnia brak

jakiejkolwiek dokumentacji lub zapisków potwierdzających jego istnienie w

przeszłości.